Veda
Bir yalım ateşti Dipsiz bir kuyudan Ömrüme uzanan ellerin...
Bir ses çıtırdar uzaklığın geçmişinden, Yakının bilinmezine, Öyle bir bilinmez ki Körpe sessizliklerin sancılı gebeliklerinde... Erkene salmış bir bahar Geçin uykusuz kışları Masallar anlatısının ilklim beyazlarında Ufuksuz kalmış göz pınarları...
Bir yalım ateşti Yalnızlığıma uzanan sözlerin...
Ama ben; Soğuk bir hayal çizmişim kendime Titriyorum...
Ve şimdi, Eski bir destanın yıpranmış sayfalarında bırakıyorum Yalımdan çalmak isteyen gözlerini...